Mijn hele leven draag ik al de overtuiging met mij mee; ‘Ik ben slecht’. Dat ik een ongewenste baby was heeft hier aan bijgedragen en al jong ontwikkelde ik een zware vorm van astma. Door op mijn 44ste te zien dat onder mijn astma de overtuiging ‘Ik ben een monster’ oftewel ‘Ik ben slecht’ zat, kon ik hier zo’n 12 jaar geleden vanaf komen. Hoe dit precies verliep kun je hier lezen.

Mijn astma was dan wel verdwenen en ik kon daardoor na 40 jaar stoppen met mijn dagelijkse medicatie, maar de overtuiging was nog niet geheel uit mijn systeem. Als ik vond dat ik iets ‘slechts’ had gedaan kon ik het spontaan benauwd krijgen. Meestal zag ik dan direct waar het om ging, soms moest ik hier wat dieper voor graven.

In mijn vorige blog (Giftige cocktail van 2 oude patronen) beschreef ik dat ik vanuit frustratie en paniek 2 boze mails naar iemand schreef. Daar voelde ik me vervolgens heel slecht over. Dus kreeg ik het benauwd. Schuld en schaamte lagen daar bovenop. En toen realiseerde ik me opeens dat ik door de overtuiging ‘Ik ben slecht’ vast te houden, mezelf continu aan het straffen ben. Want als dat mijn grondtoon is, dan is mijn focus onbewust dáárop gericht en zal deze vroeg of laat bewaarheid worden.

Niet omdat ik echt slecht bent, maar omdat er onbewust veel aandacht naar toegaat en alles wat je aandacht geeft, groeit. Dus ook mijn onbewuste angsten en negatieve overtuigingen. Zo manifesteer ik mijn eigen angst.

Het universum is daarbij mijns inziens moraal-loos, daar bestaat geen ‘goed of slecht’. Wat wij mensen goed of slecht vinden is wat we aangeleerd hebben gekregen vanuit onze opvoeding, godsdienst, de mensen om ons heen, opleiding, maatschappij enz. enz. Opgegroeid in een ander land bestaan er bijvoorbeeld hele andere gedachten over moraal.

Dus als je ervan uitgaat – en ga daarin even met me mee – dat goed of slecht niet bestaat, dat dit hoe dan ook een bedenksel is, dan blijf ik dus door de overtuiging ‘Ik ben slecht’ mezelf eindeloos straffen.

Wat een overweldigend inzicht: wat als ik werkelijk mijn eigen wereld creëer en het universum alleen maar mijn focus, mijn aandacht volgt? Dat er alleen maar actie en reactie is zonder goed of slecht?

Zo had ik die boze mails geschreven omdat er oude pijn in mij was geraakt. Oude pijn vanuit mijn kindertijd, waarin ik het gevoel had te verdwijnen als iemand me negeerde. En ik zag nu hoe de mechanismes in elkaar vielen, actie reactie.

Eigenlijk is er dus alleen maar een stroom, een aaneenschakeling van ervaringen. En aan die ervaringen heb ik allerlei gedachten en emoties gekoppeld. Maar die kunnen er dus ook weer vanaf! Zo blijven er minder overtuigingen over en valt er een heel pak zwaarte van me af. Echt een heel pak. Poef weg, heel apart.

Ik ben niet slecht en ook niet persé goed, ik ben. En zo creëer ik een andere weg, eentje waarbij ik koers op mijn eigen innerlijke waarheid zonder goed of slecht, een waarheid die nooit vaststaat en altijd in beweging is 🙂

Deze blog wordt geschreven door Petulia van Tiggelen. Samen met haar partner Michael Hulst begeleidt zij mensen met aanhoudende (pijn)klachten, relatieproblemen en zingevingsvraagstukken. Daarnaast ontwikkelden zij het opleidingstraject Scholing in Bewust Creëren. Voor meer informatie zie de website The Present.nu